Idle time, sistemin çalışabilirken çalışmadığı aralıktır. İşlemci bekler, ağ yanıt bekler, kullanıcı bir sonraki adımı atmaz; kaynaklar “boşta” görünür. Bu durum bazen israf gibi algılanır ama her idle kötü değildir. Çünkü bazı boşluklar, senkronizasyon ve soğuma için gerekir; bazıları ise darboğazın işaretidir: yanlış planlama, gereksiz bekleme, kötü kuyruk yönetimi. Teknolojide iyi yönetilen idle time, verimlilik getirir: işi daha iyi sıraya koyar, gecikmeyi azaltır, kaynakları dengeler. İnsan tarafında idle time, “hiçbir şey yapmıyorum” hissiyle suçluluk doğurabilir. Oysa zihin de sistem gibi boşluğa ihtiyaç duyar: toparlanmak, sindirmek, yaratıcı bağlantılar kurmak. Sorun, bilinçli dinlenme ile bilinçsiz oyalanmayı ayırt edememektir. Dinlenme, amaçsızlık değil; bakım faaliyetidir. Idle time’ı doğru kurarsan, sonraki çalışma daha akıcı olur. Bazen hız, boşlukla başlar.