Character, hem “karakter” hem de “karakter”dir: bir harf, bir sembol ve aynı zamanda kişilik. Dijitalde karakter setleri, yazının dünyaya nasıl yayıldığını belirler: doğru kodlama olmazsa isimler bozulur, anlam kayar, iletişim kırılır. Küçük bir işaretin bile önemi vardır; çünkü metin, insanın niyetini taşır. Bu yüzden character, hassasiyettir: detaylara saygı. İnsan tarafında ise karakter, zor zamanda ortaya çıkan tutarlılıktır. Kimse bakmıyorken yaptığın seçim, sistemin temel ayarı gibidir. Teknolojide karakter hatası bazen bir arayüzü çirkinleştirir; hayatta karakter hatası bazen bir ilişkiyi yorar. İkisini bağlayan şey şudur: Tutarlılık güven üretir. Karakter, “bir defa doğru” değil; “çoğu zaman doğru” kalabilmektir. Harflerin düzeni gibi, davranışların da bir dili vardır. Doğru karakter setiyle yazı okunur; sağlam karakterle hayat okunur. Küçük görünen seçimler, uzun vadeli kimliği yazar.