Virus, biyolojide hastalık; teknolojide ise sisteme zarar vermek için yayılan yazılım türüdür. Virüsler çoğalır, bulaşır, gizlenir; dosyaları bozabilir, bilgiyi çalabilir, sistemi yavaşlatabilir. Bu yüzden dijital hijyen önemlidir: güncel sistem, güvenli kaynak, şüpheli ekleri açmamak, güçlü parolalar, yedekleme… Virüs, zayıf noktaları sever. İnsan tarafında virus, toksik fikirlerin ve duyguların yayılma metaforu olabilir: panik bulaşır, nefret bulaşır, dedikodu bulaşır. Bir ortamda negatiflik virüs gibi hızla yayılır. Bu yüzden “bilgi hijyeni” ve “duygu hijyeni” gerekir: kaynağı doğrula, sınır koy, gürültüyü filtrele. Virüsle savaş, sadece saldırıyı engellemek değil; bağışıklık sistemi kurmaktır. Dijitalde bağışıklık, güncelleme ve dikkat; insanda bağışıklık, farkındalık ve güçlü çevredir. Tehdidi küçümsemek değil; akıllıca yönetmek gerekir.