Time, en adil ama en acımasız kaynaktır: herkese eşit gelir, kimseye geri dönmez. Teknolojide zaman; gecikme, senkronizasyon, zaman aşımı, zaman damgası gibi kavramlarla yönetilir. Çünkü sistemler “ne zaman” sorusunu doğru yanıtlamazsa tutarsızlaşır. İnsan tarafında time, hayatın ham maddesidir. Ne yaptığın, kiminle geçirdiğin, neyi ertelediğin… Hepsi zamanın içinde şekillenir. Zaman yönetimi çoğu zaman “daha çok iş” gibi konuşulur; oysa asıl mesele “daha doğru hayat”tır. Zamanı nereye koyduğun, değerlerini ele verir. Time ayrıca ritimdir: her şeyin mevsimi vardır. Bazı süreçler hızla olmaz; olgunlaşmak ister. Zamanı düşman görürsen acele eder ve kırarsın; zamanla işbirliği yaparsan sakin ilerlersin. Time, bir kaynak değil; bir yöneticidir. Ona saygı duyan, kendine saygı duyar.