Standard, herkesin uymayı kabul ettiği ortak ölçüdür. Teknolojide standartlar olmasa cihazlar konuşamaz, dosyalar açılmaz, sistemler entegre olamaz. Standart; uyumluluk, güvenilirlik ve ölçek getirir. Ama standartlar aynı zamanda sınır koyar: her şeyi istediğin gibi yapamazsın. Bu sınır, yaratıcılığı öldürmek için değil; kaosu azaltmak için vardır. İyi standartlar esnek ama nettir; güncellenebilir ve uygulanabilir olur. İnsan tarafında standard, kişisel ölçüdür: “Ben böyle davranırım”, “Ben buna izin vermem”, “Benim iş kalitem budur.” Standardın yoksa günün ruhuna göre savrulursun; standardın varsa kararların netleşir. Ama standardın aşırı katıysa, gelişime direnç doğabilir. Bu yüzden standart, yaşayan bir şey olmalı: deneyimle rafine edilir. Ortak dil kurulduğunda, yanlış anlaşılma azalır ve güven artar. Standard, büyük başarının görünmez altyapısıdır.