Speed, çoğu zaman başarı gibi algılanır; ama hız tek başına erdem değildir. Teknolojide hız; gecikme, aktarım hızı, işlem süresi gibi metriklerle ölçülür. Hız artınca deneyim iyileşebilir; ancak güvenlik, kalite ve kararlılık pahasına hızlanmak, uzun vadede daha büyük maliyet çıkarır. Bu yüzden iyi sistemler “yeterince hızlı”yı hedefler: kullanıcıyı bekletmeyecek ama sistemi kırılgan yapmayacak hız. İnsan tarafında speed, yaşam temposudur. Çok hızlı yaşadığında üretken gibi görünürsün ama derinlik azalabilir; ilişkiler yüzeyselleşebilir; beden yorulur. Çok yavaş olduğunda ise erteleme ve kaygı artabilir. Denge şart: doğru işte hızlan, doğru yerde yavaşla. Hızlanmak bazen cesarettir; yavaşlamak bazen bilgelik. Speed’in en iyi hâli, amaçla hizalı olandır. Nereye koştuğunu biliyorsan hız değerlidir; bilmiyorsan hız, kaybolmayı hızlandırır.