Name, bir etiket gibi görünür ama aslında bir kimlik sözleşmesidir. Dosya adı, kullanıcı adı, alan adı, değişken adı… Hepsinde ortak bir şey var: düzen kurar, aramayı kolaylaştırır, anlamı taşır. İyi isim, niyeti açık eder; kötü isim, karmaşa üretir. Yazılımda doğru adlandırma, bakım maliyetini düşürür; çünkü kodu okuyan kişi daha az tahmin yapar. Sistemde “name” aynı zamanda yetki ve sorumlulukla bağlanır: kim olduğun, neye erişebileceğin, hangi işlemleri yapabileceğin çoğu zaman adınla ilişkilidir. İnsan tarafında isim, beklenti ve çağrışım taşır. Bir şeyi adlandırdığında onu çerçevelersin: “problem” dediğinde başka, “öğrenme alanı” dediğinde başka davranırsın. Bu yüzden isim vermek, kader yazmak değildir ama yön belirleyebilir. Adın netse, kararların netleşir. Name, görünüşte küçük; etkide büyük bir başlangıçtır: önce isim, sonra yapı.